Belasting voor niet-residente huiseigenaren in Spanje

“Nothing is certain but death and taxes”. Deze aloude woorden van Daniel Defoe bevatten niets dan de waarheid. Spijtig genoeg komen nog veel te vaak mensen voor verrassingen te staan als het over thema’s als belastingen en erfrecht gaat. In deze bijdrage behandelen een belasting die jaarlijks moet betaald worden door een Nederlandse of Belgische eigenaar van een woning in Spanje. Deze valt onder de noemer “Impuesto de no residentes”.
Deze belasting wordt berekend rekening houdend met het reële inkomen verkregen uit de eigendom of een fictief (notioneel) inkomen.
Notionele inkomstenbelasting wanneer het pand niet wordt verhuurd
Dit is een fictieve inkomstenbelasting die voortvloeit uit de loutere eigendom van de woning, zonder dat de woning actieve huurinkomsten heeft. De belasting wordt berekend op basis van een percentage op de belastbare waarde die op haar beurt gebaseerd wordt op de kadastrale waarde van de woning. Dit percentage is voor elk dorp verschillend, zoals ook de kadastrale waarde voor elk dorp sterk uiteenloopt. Het berekende bedrag wordt beschouwd als een fictief inkomen. Dit fictief inkomen geldt voor de periodes dat de woning daadwerkelijk leeg blijft en wordt belast aan een belastingtarief van 24 %.

Inkomstenbelasting wanneer de woning daadwerkelijk wordt verhuurd

In deze gevallen worden de bruto huurinkomsten belast aan 24 %, zonder de mogelijkheid om enige kosten van de woning te kunnen inbrengen. Ook in dit geval wordt slechts 24% betaald op de periodes dat de woning daadwerkelijk is verhuurd. In de periodes dat de woning niet is verhuurd, wordt de notionele inkomstenbelasting toegepast.

Hoe wordt deze belasting aangegeven?

Sinds 2009 wordt de inkomstenbelasting voor niet-residenten aangegeven via het belastingformulier model 210. (Voorheen was dit model 214).
Ik heb geen inkomsten uit mijn eigendom, dus wat is de persoonlijke inkomstenbelasting voor niet-residenten?
Als u uw woning permanent verhuurt dan is uw inkomen de bruto huurinkomsten die u ontvangen heeft. Deze huur wordt belast tegen 24% van het verkregen bruto-inkomen. Als u geen actieve inkomsten uit de woning dan bent u belast op het fictief inkomen (notionele inkomstenbelasting). In beide gevallen is het belastingtarief is 24 %.

Kan ik kosten inbrengen in mijn belastingaangifte?

Nee, niet-residenten kunnen geen aanspraak op het inbrengen van kosten in hun persoonlijke aangifte. Residenten kunnen dit echter wel.

Hoe vaak moet ik deze belasting betalen?

Deze aangiften moeten elk jaar worden ingediend, vanaf het moment dat je een eigen woning in Spanje bezit tot op de datum dat u de woning verkoopt.

Ik ben eigenaar van het pand samen met mijn echtgenote, mijn kinderen en/of andere mensen, hoe moeten we deze belastingaangifte indienen?

De aangifte is individueel en afzonderlijk voor elke eigenaar afhankelijk van het percentage van eigendom van elke woning.

Hoe kan ik mijn belasting aangeven als ik niet in Spanje woon? Zal ik gecontacteerd worden door de belastingdienst?

U zal niet gecontacteerd worden want deze belasting is een draagschuld en géén haalschuld. U moet dus zelf het initiatief nemen om deze belasting aan te geven.

Wat gebeurt er als ik de belasting niet aangeef?

De fiscus is één van de weinige administraties die in Spanje wél goed werkt. Jaren geleden werd de betaling van deze belasting nauwelijks gecontroleerd, maar hiervan is nu geen sprake meer. De fiscus heeft 4 jaar tijd om u een belastingaanslag te sturen met een toeslag van 20% met hierbovenop de wettelijke interesten. Het nalaten van betaling leidt tot gedwongen invorderingsprocedures die bovendien worden geannoteerd in het eigendomsregister en kunnen leiden tot een beslag en een gerechtelijke verkoop van uw woning.

Belasting voor niet-residente huiseigenaren in Spanje

“Nothing is certain but death and taxes”. Deze aloude woorden van Daniel Defoe bevatten niets dan de waarheid. Spijtig genoeg komen nog veel te vaak mensen voor verrassingen te staan als het over thema’s als belastingen en erfrecht gaat. In deze bijdrage behandelen een belasting die jaarlijks moet betaald worden door een Nederlandse of Belgische eigenaar van een woning in Spanje. Deze valt onder de noemer “Impuesto de no residentes”.
Deze belasting wordt berekend rekening houdend met het reële inkomen verkregen uit de eigendom of een fictief (notioneel) inkomen.
Notionele inkomstenbelasting wanneer het pand niet wordt verhuurd
Dit is een fictieve inkomstenbelasting die voortvloeit uit de loutere eigendom van de woning, zonder dat de woning actieve huurinkomsten heeft. De belasting wordt berekend op basis van een percentage op de belastbare waarde die op haar beurt gebaseerd wordt op de kadastrale waarde van de woning. Dit percentage is voor elk dorp verschillend, zoals ook de kadastrale waarde voor elk dorp sterk uiteenloopt. Het berekende bedrag wordt beschouwd als een fictief inkomen. Dit fictief inkomen geldt voor de periodes dat de woning daadwerkelijk leeg blijft en wordt belast aan een belastingtarief van 24 %.

Inkomstenbelasting wanneer de woning daadwerkelijk wordt verhuurd

In deze gevallen worden de bruto huurinkomsten belast aan 24 %, zonder de mogelijkheid om enige kosten van de woning te kunnen inbrengen. Ook in dit geval wordt slechts 24% betaald op de periodes dat de woning daadwerkelijk is verhuurd. In de periodes dat de woning niet is verhuurd, wordt de notionele inkomstenbelasting toegepast.

Hoe wordt deze belasting aangegeven?

Sinds 2009 wordt de inkomstenbelasting voor niet-residenten aangegeven via het belastingformulier model 210. (Voorheen was dit model 214).
Ik heb geen inkomsten uit mijn eigendom, dus wat is de persoonlijke inkomstenbelasting voor niet-residenten?
Als u uw woning permanent verhuurt dan is uw inkomen de bruto huurinkomsten die u ontvangen heeft. Deze huur wordt belast tegen 24% van het verkregen bruto-inkomen. Als u geen actieve inkomsten uit de woning dan bent u belast op het fictief inkomen (notionele inkomstenbelasting). In beide gevallen is het belastingtarief is 24 %.

Kan ik kosten inbrengen in mijn belastingaangifte?

Nee, niet-residenten kunnen geen aanspraak op het inbrengen van kosten in hun persoonlijke aangifte. Residenten kunnen dit echter wel.

Hoe vaak moet ik deze belasting betalen?

Deze aangiften moeten elk jaar worden ingediend, vanaf het moment dat je een eigen woning in Spanje bezit tot op de datum dat u de woning verkoopt.

Ik ben eigenaar van het pand samen met mijn echtgenote, mijn kinderen en/of andere mensen, hoe moeten we deze belastingaangifte indienen?

De aangifte is individueel en afzonderlijk voor elke eigenaar afhankelijk van het percentage van eigendom van elke woning.

Hoe kan ik mijn belasting aangeven als ik niet in Spanje woon? Zal ik gecontacteerd worden door de belastingdienst?

U zal niet gecontacteerd worden want deze belasting is een draagschuld en géén haalschuld. U moet dus zelf het initiatief nemen om deze belasting aan te geven.

Wat gebeurt er als ik de belasting niet aangeef?

De fiscus is één van de weinige administraties die in Spanje wél goed werkt. Jaren geleden werd de betaling van deze belasting nauwelijks gecontroleerd, maar hiervan is nu geen sprake meer. De fiscus heeft 4 jaar tijd om u een belastingaanslag te sturen met een toeslag van 20% met hierbovenop de wettelijke interesten. Het nalaten van betaling leidt tot gedwongen invorderingsprocedures die bovendien worden geannoteerd in het eigendomsregister en kunnen leiden tot een beslag en een gerechtelijke verkoop van uw woning.

Wat betekent dit dan concreet, de toepassing van Belgisch erfrecht in Spanje?

Dit betekent ondermeer dat u zich in Spanje kan beroepen op een “langstlevende erft alles” beding (als u dat in uw huwelijkscontract bent overeengekomen), niettegenstaande men dit beding in Spanje niet gebruikt. Doch dit betekent evenzeer dat U bij het opmaken van een testament in Spanje rekening moet houden met het gegeven dat de Belgische wet voorziet in een wettelijk reserve voor de kinderen, en zelfs voor uw ouders als u zelf geen kinderen heeft. Die wettelijke reserve of het deel van de nalatenschap welke u verplicht moet voorzien voor uw kinderen hangt af van het aantal kinderen dat u hebt. Daarom is voorzichtigheid geboden wanneer u bij een Spaanse Notaris een testament laat opmaken. Als deze immers de Belgische wet op bepaalde punten niet kent loopt u het risico met een slecht testament te eindigen, en daar kan u na uw overleden niets meer aan doen…

Welk deel gaat naar de overblijvende echtgenoot en de kinderen?

Naar Belgisch erfrecht zal de langstlevende echtgenoot het vruchtgebruik erven en de kinderen de naakte eigendom. Het vruchtgebruik betekent het genot en gebruik hebben van een goed, voor een onroerend goed betekent dit het goed te mogen bewonen, en voor roerende goederen zoals de beleggingen en euro’s op de bank betekent dit dat de vruchtgebruiker daarvan de vruchten heeft, zijnde de opbrengst van de beleggingen of de intresten op de gelden.

Betekent dit dat ik als overlevende echtgenoot niet meer zelf kan beslissen wat ik met het huis in Spanje doe?

Inderdaad, om het huis te verkopen is het wederzijds akkoord nodig van zowel de vruchtgebruiker als de naakte eigenaars. Het gebeurt wel eens dat de langstlevende het deel van het huis van de overledene in volle eigendom erft. Doch dit is ofwel door een langstlevende beding in de huwelijksovereenkomst, of bij testament, waarbij dan wel de wettelijke reserve van de kinderen door andere goederen wordt gerespecteerd. In die gevallen kan de overlevende echtgenoot op eigen initiatief het huis verkopen.

Wie en waar betaalt men successiebelasting op wat men erft in Spanje?

De Spaanse wet op de Successiebelasting en Schenkingen (Wet 27/1989) bepaalt dat de erfgenamen die in België wonen Spaanse successiebelastingen betalen op alle goederen, zowel roerende als onroerende goederen, met ligging in Spanje. Dit gaat zowel over de Spaanse bankrekeningen van de erflater, de in Spanje ingeschreven wagen als de woning. De erfgenamen erven dus goederen in Spanje en zijn onderworpen aan de Spaanse successiebelasting op de Spaanse goederen.
Er is geen verdrag tussen Spanje en België over de successiebelasting. Als gevolg is de Spaanse wet uitsluitend van toepassing op de successiebelasting in Spanje. Let op, dit gaat dus niet over de wetgeving die toepasselijk is op de afwikkeling van de nalatenschap (zoals in het begin van het artikel uiteengezet) maar louter over de te betalen successiebelastingen in Spanje.

Waar moet men dit aangeven en binnen welke termijn?

Dit hangt af van het gegeven of u als erfgenaam al dan niet resident bent in Spanje. Bent u resident dat dient u dit aan te geven binnen de autonome gemeenschap waar u woont, en als niet-residente erfgenaam dient u aan te geven bij het ontvangkantoor van niet-residente erfgenamen te Madrid. De termijn voor aangifte en betaling bedraagt 6 maanden vanaf het overlijden.

Belasting voor niet-residente huiseigenaren in Spanje

“Nothing is certain but death and taxes”. Deze aloude woorden van Daniel Defoe bevatten niets dan de waarheid. Spijtig genoeg komen nog veel te vaak mensen voor verrassingen te staan als het over thema’s als belastingen en erfrecht gaat. In deze bijdrage behandelen een belasting die jaarlijks moet betaald worden door een Nederlandse of Belgische eigenaar van een woning in Spanje. Deze valt onder de noemer “Impuesto de no residentes”.
Deze belasting wordt berekend rekening houdend met het reële inkomen verkregen uit de eigendom of een fictief (notioneel) inkomen.
Notionele inkomstenbelasting wanneer het pand niet wordt verhuurd
Dit is een fictieve inkomstenbelasting die voortvloeit uit de loutere eigendom van de woning, zonder dat de woning actieve huurinkomsten heeft. De belasting wordt berekend op basis van een percentage op de belastbare waarde die op haar beurt gebaseerd wordt op de kadastrale waarde van de woning. Dit percentage is voor elk dorp verschillend, zoals ook de kadastrale waarde voor elk dorp sterk uiteenloopt. Het berekende bedrag wordt beschouwd als een fictief inkomen. Dit fictief inkomen geldt voor de periodes dat de woning daadwerkelijk leeg blijft en wordt belast aan een belastingtarief van 24 %.

Inkomstenbelasting wanneer de woning daadwerkelijk wordt verhuurd

In deze gevallen worden de bruto huurinkomsten belast aan 24 %, zonder de mogelijkheid om enige kosten van de woning te kunnen inbrengen. Ook in dit geval wordt slechts 24% betaald op de periodes dat de woning daadwerkelijk is verhuurd. In de periodes dat de woning niet is verhuurd, wordt de notionele inkomstenbelasting toegepast.

Hoe wordt deze belasting aangegeven?

Sinds 2009 wordt de inkomstenbelasting voor niet-residenten aangegeven via het belastingformulier model 210. (Voorheen was dit model 214).
Ik heb geen inkomsten uit mijn eigendom, dus wat is de persoonlijke inkomstenbelasting voor niet-residenten?
Als u uw woning permanent verhuurt dan is uw inkomen de bruto huurinkomsten die u ontvangen heeft. Deze huur wordt belast tegen 24% van het verkregen bruto-inkomen. Als u geen actieve inkomsten uit de woning dan bent u belast op het fictief inkomen (notionele inkomstenbelasting). In beide gevallen is het belastingtarief is 24 %.

Kan ik kosten inbrengen in mijn belastingaangifte?

Nee, niet-residenten kunnen geen aanspraak op het inbrengen van kosten in hun persoonlijke aangifte. Residenten kunnen dit echter wel.

Hoe vaak moet ik deze belasting betalen?

Deze aangiften moeten elk jaar worden ingediend, vanaf het moment dat je een eigen woning in Spanje bezit tot op de datum dat u de woning verkoopt.

Ik ben eigenaar van het pand samen met mijn echtgenote, mijn kinderen en/of andere mensen, hoe moeten we deze belastingaangifte indienen?

De aangifte is individueel en afzonderlijk voor elke eigenaar afhankelijk van het percentage van eigendom van elke woning.

Hoe kan ik mijn belasting aangeven als ik niet in Spanje woon? Zal ik gecontacteerd worden door de belastingdienst?

U zal niet gecontacteerd worden want deze belasting is een draagschuld en géén haalschuld. U moet dus zelf het initiatief nemen om deze belasting aan te geven.

Wat gebeurt er als ik de belasting niet aangeef?

De fiscus is één van de weinige administraties die in Spanje wél goed werkt. Jaren geleden werd de betaling van deze belasting nauwelijks gecontroleerd, maar hiervan is nu geen sprake meer. De fiscus heeft 4 jaar tijd om u een belastingaanslag te sturen met een toeslag van 20% met hierbovenop de wettelijke interesten. Het nalaten van betaling leidt tot gedwongen invorderingsprocedures die bovendien worden geannoteerd in het eigendomsregister en kunnen leiden tot een beslag en een gerechtelijke verkoop van uw woning.

Wat betekent dit dan concreet, de toepassing van Belgisch erfrecht in Spanje?

Dit betekent ondermeer dat u zich in Spanje kan beroepen op een “langstlevende erft alles” beding (als u dat in uw huwelijkscontract bent overeengekomen), niettegenstaande men dit beding in Spanje niet gebruikt. Doch dit betekent evenzeer dat U bij het opmaken van een testament in Spanje rekening moet houden met het gegeven dat de Belgische wet voorziet in een wettelijk reserve voor de kinderen, en zelfs voor uw ouders als u zelf geen kinderen heeft. Die wettelijke reserve of het deel van de nalatenschap welke u verplicht moet voorzien voor uw kinderen hangt af van het aantal kinderen dat u hebt. Daarom is voorzichtigheid geboden wanneer u bij een Spaanse Notaris een testament laat opmaken. Als deze immers de Belgische wet op bepaalde punten niet kent loopt u het risico met een slecht testament te eindigen, en daar kan u na uw overleden niets meer aan doen…

Welk deel gaat naar de overblijvende echtgenoot en de kinderen?

Naar Belgisch erfrecht zal de langstlevende echtgenoot het vruchtgebruik erven en de kinderen de naakte eigendom. Het vruchtgebruik betekent het genot en gebruik hebben van een goed, voor een onroerend goed betekent dit het goed te mogen bewonen, en voor roerende goederen zoals de beleggingen en euro’s op de bank betekent dit dat de vruchtgebruiker daarvan de vruchten heeft, zijnde de opbrengst van de beleggingen of de intresten op de gelden.

Betekent dit dat ik als overlevende echtgenoot niet meer zelf kan beslissen wat ik met het huis in Spanje doe?

Inderdaad, om het huis te verkopen is het wederzijds akkoord nodig van zowel de vruchtgebruiker als de naakte eigenaars. Het gebeurt wel eens dat de langstlevende het deel van het huis van de overledene in volle eigendom erft. Doch dit is ofwel door een langstlevende beding in de huwelijksovereenkomst, of bij testament, waarbij dan wel de wettelijke reserve van de kinderen door andere goederen wordt gerespecteerd. In die gevallen kan de overlevende echtgenoot op eigen initiatief het huis verkopen.

Wie en waar betaalt men successiebelasting op wat men erft in Spanje?

De Spaanse wet op de Successiebelasting en Schenkingen (Wet 27/1989) bepaalt dat de erfgenamen die in België wonen Spaanse successiebelastingen betalen op alle goederen, zowel roerende als onroerende goederen, met ligging in Spanje. Dit gaat zowel over de Spaanse bankrekeningen van de erflater, de in Spanje ingeschreven wagen als de woning. De erfgenamen erven dus goederen in Spanje en zijn onderworpen aan de Spaanse successiebelasting op de Spaanse goederen.
Er is geen verdrag tussen Spanje en België over de successiebelasting. Als gevolg is de Spaanse wet uitsluitend van toepassing op de successiebelasting in Spanje. Let op, dit gaat dus niet over de wetgeving die toepasselijk is op de afwikkeling van de nalatenschap (zoals in het begin van het artikel uiteengezet) maar louter over de te betalen successiebelastingen in Spanje.

Waar moet men dit aangeven en binnen welke termijn?

Dit hangt af van het gegeven of u als erfgenaam al dan niet resident bent in Spanje. Bent u resident dat dient u dit aan te geven binnen de autonome gemeenschap waar u woont, en als niet-residente erfgenaam dient u aan te geven bij het ontvangkantoor van niet-residente erfgenamen te Madrid. De termijn voor aangifte en betaling bedraagt 6 maanden vanaf het overlijden.